18.12.1761.
U zvaničnu posetu Somboru dolazi kaločki nadbiskup Josip Baćanji,
pred koga je u znak dobrodošlice izjahalo 100 konjanika da bi ga
sa muzičkom pratnjom dopratili u grad, do kuće Franc de Redla,
upravnika kraljevskih dobara u Bačkoj i Sremu. Cilj posete je
bio obilazak radova na gradnji Crkve sv. Trojstva. Tom prilikom
je u te svrhe darivao crkvu sa 20 dukata, a manje iznose su
priložili i uglednici iz njegove pratnje. Tom prilikom je obišao
i pravoslavne hramove. Inače, on je bio sklon Somboru i u više
mahova ga je posećivao: godine 1763. je krizmao preko 5.000
vernika iz grada i šire okoline, a te godine je dao i saglasnost
da se otvori Gradska latinska gramatikalna škola, koja je
potrajala do 1781. kada je ukinuta naredbom cara Josipa II.
19.12.1847.
U Bezdanu je osvećena nova rimokatolička crkva, čija je gradnja
počela aprila prethodne godine. Rađena u romanskom stilu i sa
tri lađe, crkva je dugačka 56, široka 24,25, visoka 12,85, sa
tornjem visine 38 metara. O potrebi gradnje su prethodile velike
rasprave, ali su na kraju meštani, njih oko 250, obavezani da
svojom zapregom prevezu 500.000 komada cigala, dok je 6.000
forinti gotovine trebalo sakupiti tako što bi 600 bezemljaša
davalo po 10 forinti na dve godine. To je izazvalo nemire jer su
oni tvrdili da ih je znatno više od narečenog broja te bi se i
znatno veća svota novca skupila od navedene, što su i dokazali
popisom koji je obuhvatio 1.189 žitelja ovog imovnog stanja.
19.12.1945.
U Stanišić stiže prvi transport kolonizovanih porodica iz
Dalmacije Njemu će slediti još pet sličnih do kraja maja sledeće
godine, a poslednji su stigli kolonisti iz Makednije. Novi život
će ovde zasnovati 1.029 porodica sa 5.430 članova, u kućama koje
su napustili Nemci pribojavajući se odmazde nakon tek završenog
rata. I pre dolaska novih žitelja, Stanišić je bio velika i
bogata, tipična bačka naseobina, čiji se nastanak vezuje za
naselje Pariš koji se beleži 1366, ali i u turskim defterima, da
pripada segedinskom sandžakatu 1578. Prvi put se pod današnjim
imenom javlja, kao srpsko naselje 1635, koje se zbog iseljavanja
1698. označava samo kao pustara, te ga ni nema u popisu iz 1715,
ali je pravoslavna crkva sagrađena 1772, škola je počela raditi
dve godine kasnije, kada je osnovana i parohija sa 127 porodica
“koje slabo idu na bogosluženje”. Po prvi put 1786. se naseljava
100 nemačkih porodica…Naredbom viših vlasti 1904. ime se menja u
Ersalaš, koji 1910. ima 7.086 žitelja, pred Drugi rat više od
7.500, a i danas je Stanišić jedno od većih mesta somborske
opštine.
